De conus bestaat uit een kegelvormige conuspunt en eventuele een kleefmantel, beide met bijbehorende inwendige krachtopnemers. Tevens kan de conus nog andere sensoren bevatten zoals helling en geleidbaarheid etc. De conus wordt bij het sondeeronderzoek in de grond gedrukt om tijdens de neerwaartse beweging de eigenschappen van de bodem te meten.