Geofysisch onderzoek waarbij de structuur van de ondergrond en de daaraan gerelateerde gesteentetypes worden bepaald met behulp van een akoestisch signaal (trillingen of schokgolven). Opnamemethode waarbij de voortplantingstijd van op laagvlakken gereflecteerde signalen wordt bepaald langs meervoudige parallelle lijnen in een dicht meetnet, met meerdere ontvangers die niet in één lijn met de bron staan. Voor koppeling van het resulterende drie-dimensionale beeld van de ondergrond aan putten, waarmee in iedere ruimtelijke richting interpretatie mogelijk is, dient een conversie gemaakt worden van tijd naar diepte met een model van de voortplantingssnelheden in de ondergrond.