De locatiegegevens vormen een belangrijke basis in DINO. Lange tijd onderhield TNO-NITG deze data samen met de Geologische Stichting en later met de Rijks Geologische Dienst (RGD). Begin jaren tachtig werden deze gegevens ingevoerd in computerbestanden. Dat gebeurde bij zowel het toenmalige DGV-TNO als de RGD. Tijdens het dagelijks beheer van de data vindt ook correctie plaats.

Soms liggen verschillende bemonsteringslocaties dicht bij elkaar. Dat gaat meestal om puttenvelden voor de waterwinning. In het verleden werden deze plaatsen in het grondwaterarchief aangeduid met n cordinatenpaar, gesitueerd in het midden van het betreffende gebied. Deze zogenoemde 'clusters' komen we nog steeds tegen in DINO en dat staat exacte locatiebepalingen in de weg. Het corrigeren van deze clusters is dan ook n van de onderdelen van het 'Kwaliteits Verbeterings Project', dat TNO-NITG heeft opgestart om de database te optimaliseren.

Een belangrijk onderdeel van locatiegegevens is de hoogte van het maaiveld. Om deze te bepalen, werden van oudsher twee methoden gebruikt. De eerste is landmeting. Die legde de hoogte van het maaiveld nauwkeurig vast. Maar de onderzoekers werkten ook met schattingen aan de hand van de Hoogtekaart 1:10.000. Om optimale nauwkeurigheid te garanderen, maken we tegenwoordig gebruik van modernere methoden, zoals Global Positioning System (GPS).

Meer informatie over dit onderwerp is beschikbaar op de pagina Kwaliteits Verbeterings Project.

U kunt op de startpagina een gegevenstype selecteren en een aanvraag doen, u kunt gebruik maken van de grafische selectie om gegevens te selecteren of u kunt doorgaan naar de pagina Selectiegegevens invoeren voor grondwaterstanden.